mareksuder.pl

 Gdy Jezus przebywał w jakimś miejscu na modlitwie i skończył ją, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów». A On rzekł do nich: «Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».  Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj…

Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?» Lecz On odwróciwszy się zabronił im.  I udali się do innego miasteczka.   Łk 9,51-56 Dzisiejszy fragment Ewangelii rozpoczyna nowy etap w dziele Jezusa. Opuszcza on Galileę i wyrusza (dosłownie „utwierdza swe oblicze”, obraca się, swą twarz) ku Jerozolimie, gdzie ma dokonać się Jego „wzięcie do góry” czyli dokonanie dzieła zbawczego. Najkrótsza droga prowadzi przez…

W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: „Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?” On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: „Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie”. Mt 18,1-5.10 Sprawa wielkości, a więc prestiżu, hierarchii zajmowanej w Królestwie Bożym bardzo interesowała uczniów. Kilka…

Gdy wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich czynów Jezusa, On powiedział do swoich uczniów: «Weźcie wy sobie dobrze do serca te słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi». Lecz oni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, tak że go nie pojęli, a bali się zapytać Go o to powiedzenie. Łk 9, 43b-45 Jezus czyni znaki i cuda. Co dopiero uzdrowił epileptyka (Łk 9,37-43), co dopiero pokazał swą chwałę (wybranym co prawda tylko) na Taborze (Łk 9, 28-36), niewiele wcześniej nakarmił pięć tysięcy ludzi pięcioma chlebami i dwoma rybami (Łk 9, 10-17). Wszytko to przemawia do wyobraźni Jego uczniów. Są zdumieni (ekseplessonto) wszystkim co widzą! Można domyślać…

Tetrarcha Herod posłyszał o wszystkich cudach zdziałanych przez Chrystusa i był zaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał z martwych; inni, że zjawił się Eliasz; jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał. A Herod mówił: «Jana kazałem ściąć. Któż więc jest ten, o którym takie rzeczy słyszę?» I starał się Go zobaczyć. Łk 9,7-9 Tetrarcha Herod,  syn okrutnego Heroda Wielkiego, na wieść o tym czego dokonuje Jezus oraz co czynią Jego uczniowie wpadł w niepewność, w zdezorientowanie (dieporei). Jego ludzie donieśli mu pewnie o tych wieściach jak i o tym, w jaki sposób interpretują te wydarzenia jego poddani. A wyglądało to tak, że jedni uważali, iż te cuda to…

 Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.  Mt 5,17-19 Fascynująca jest relacja jaką ma Jezus w stosunku do Prawa nadanego Żydom przez Mojżesza. Z jednej strony Jezus zarzeka się,…

Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.  Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.  Mt 5,13-16 Jeśli uczeń Chrystusa nie postępuje tak jak powinien, jak oczekuje od niego Nauczyciel, wart jest tyle, ile sól która utraciła swój smak. A sól, która utraciła smak przestaje być solą. Zatem uczeń…