-
Chrystus – kapłan
Hbr 6, 10-20 Od jakiegoś już czasu słuchamy jako I czytanie fragmentów Listu do Hebrajczyków. I potrwa to jeszcze z małymi przerywnikami do końca waszej sesji, do ferii. Ten ciekawy i ważny dla kapłanów list mógł napisać św. Paweł lub ktoś z jego bliskich współpracowników, choć nie jest to dla nas aż tak ważne. To, że w ogóle mamy go w kanonie PS, to spora zasługa św. Augustyna. Kiedyś nie wszyscy uważali go za natchniony. Ale popatrzmy co takiego Pan Bóg chce nam przez ten dzisiejszy fragment powiedzieć… A chce nam coś powiedzieć o Chrystusowym kapłaństwie. Pierwsza sprawa to w ogóle sama kwestia Chrystusowego kapłaństwa jako takiego. To właśnie ten…
-
Nie bać się grzesznika
Mk 1, 40-45 Pewnego dnia przyszedł do Jezusa trędowaty i upadłszy na kolana, prosił Go: «Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić ». A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony». Zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony. Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Bacz, abyś nikomu nic nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich». Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do…
-
Królestwo Boże
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść:«Spójrzcie na figowiec i na wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą». Łk 21, 29-33 Tak i wy, gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia… Jakie wydarzenia? Te opisane kilka wersów wcześniej – w Łk 21,20-28. Nie są to wydarzenia napawające optymizmem, bo miasto otoczone wojskiem niczego przyjemnego nie zapowiada. Oczywiście nie jest to dobra nowina dla tych, którym zależy na spokojnym i szczęśliwym życiu w tym…
-
Modlitwa o krzyż
Wielu współczesnych i już nie aż tak współczesnych autorów, filozofów, dziennikarzy, myślicieli, przywódców duchowych i innych ludzi myślących trafnie zdiagnozowało kierunek, w którym idzie, a wręcz galopuje współczesny człowiek (świat). Np. Rod Dreher (Żyć bez kłamstwa) robi podsumowanie wieku XX i analizę tego jak w XXI społeczeństwo zmierza w stronę „różowego totalitaryzmu” czyli takiej sytuacji, w której za obietnicę spełnienia moich hedonistycznych zachcianek i zaspokojenia wszelkich moich potrzeb, ja świadomie i dobrowolnie oddaję (sprzedaję) swoją wolność. To się bowiem dzieje na naszych oczach. Wchodzimy w Nowy wspaniały świat (Huxley). Kiedyś człowiek żył w duchu posłuszeństwa wobec tego co transcendentne (co zwał takim czy innym Bogiem – bogiem). Prawda była „gdzieś…
-
Miłosierdzie nie pyta „dlaczego?”
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane». Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!». Ale on rzekł do nich: «Jeżeli…
-
Myśl teologicznie, a nie pragmatycznie!
J 11,45-57 Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił. Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Wysoką Radę i rzekli: «Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród». Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: «Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały…
-
Konferencja 4
Jezus powiedział do swoich uczniów: Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę.Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać.…
-
Konferencja 3
Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam…
-
Konferencja 2
Jezus obchodził całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał.I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania. Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie.Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem…
-
Dialog żydowsko chrześcijański
Jest możliwy, ale pod warunkiem, że Żydzi będą chcieli rozmawiać o Jezusie i św. Pawle. Na razie – z tego co wiem – odrzucają Obu. Więc dialog raczej nie jest możliwy. Oczywiście można rozmawiać o pogodzie, o pokoju, o dziełach miłosierdzia, generalnie o wszystkim co dotyczy „spraw doczesnych”, królestwa ziemskiego. Można snuć wspólne z nimi plany nad sposobem budowania bardziej sprawiedliwego społeczeństwa i dobrobytu na świecie. Ale obawiam się, że na tym koniec. Tymczasem te cele jako CEL OSTATECZNY, nie są celami Kościoła Chrystusowego, lecz co najwyżej Kościoła Antychrysta. Celem właściwym Kościoła jest Królestwo Boże, życie wieczne z Bogiem w niebie. I tu już cele chrześcijan i żydów się nieco…