rozważania
-
Jezus pokazuje Ojca
J 14,7-14 Filip prosi dziś Jezusa: „Panie, pokarz nam Ojca”. To było marzenie każdego Żyda. A może i każdego człowieka – zobaczyć Boga! Poznać jaki jest Bóg! To poznanie wystarcza za wszystko w życiu! Nasyca w pełni człowieka. Zaspokaja wszystkie ludzkie pragnienia i tęsknoty. Bo to poznanie w stylu biblijnym, a więc jada, poznanie połączone z doświadczeniem, z przeżyciem, z obcowaniem z daną osobą. Czy można chcieć czegoś więcej? Czy jest w życiu coś ciekawszego i bardziej fascynującego niż Bóg? Całą wieczność będziemy zachwycać się różnorodnością Boga i przez wieczność nam się to nie znudzi! Filip chciał Boga znać już! Jezus mu mówi, że kto poznał Jego – Jezusa – już poznał Ojca.…
-
Aby byli jedno
J 17, 20-26 Słyszymy dziś bardzo „niebezpieczną” modlitwę Jezusa, którą wypowiedział według Jana w czasie Ostatniej Wieczerzy. Zwie się ja Modlitwą Arcykapłańską Jezusa i skierowana była do Ojca. Można z tej modlitwy wyciągnąć kilka wniosków. Po pierwsze: jej treść, jej przedmiot. O co modli się Jezus, o co prosi Ojca? Prosi o jedność, o to, by Jego uczniowie stanowili jedno, ale nie między sobą, ale jedność w Bogu. Uczniowie, to ci zebrani w Wieczerniku, ale także ci, którzy w przyszłości uwierzą dzięki tej grupce z Wieczernika. Można więc mówić, że chodzi o tych, którzy przyjmą wiarę dzięki świadectwu Apostołów. Dalej ta jedność ma być realizowana nie między samymi uczniami, ale ma być…
-
Prawdziwy uczeń
J 13, 16-20 To jedne z najważniejszych słów – wskazówek jakie zostawił Jezus swym Apostołom, które dotyczą ich posługi. „Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał”. Apostołowie są sługami Słowa – Jezusa. A więc nie mogą być więksi niż ich Pan. Jaki z tego wniosek? Otóż losem Apostołów jest los Jezusa. Dokładnie to co spotkało Jezusa musi spotkać Jego posłańca, Jego ucznia, jeśli chce on nosić miano Apostoła Chrystusowego. Mówię: „Chrystusowego”, gdyż można być także apostołem, emisariuszem „tego świata”, czyli głosić naukę „tego świata”, posługiwać się metodami „tego świata”, uprawiać „politykę tego świata”, a nie „politykę Jezusową”. Takie działanie nie ma nic wspólnego z byciem…
-
Czy ufasz Piotrowi?
Mt 16,13-19 Jest taki niezwykły kościół, świątynia, wybudowany w XVI wieku, konsekrowany w 1626 roku. Jest on inny od zwykłych kościołów. Normalnie w ołtarzu głównym kościołów są albo jakieś obrazy (MB, Pana Jezusa, świętych, scen ewangelicznych), albo rzeźby, albo krzyż. A w tym kościele w absydzie, w prezbiterium nie jest nic z tych rzeczy tylko olbrzymie… krzesło, potężny tron. Ten duży tron osadzony jest na podstawie unoszonej przez czterech świętych Doktorów Kościoła: Ambrożego, Augustyna, Atanazego i Jana Złotoustego. O jaki kościół chodzi? Oczywiście o bazylikę św. Piotra w Rzymie. A to krzesło to właśnie katedra, czyli podwyższenie służące do nauczania. Od tego krzesła wzięły nazwy wszystkie katedry świata. Oczywiście nie…
-
Wyjść ze strefy komfortu
Mk 8,34-9,1; Rdz 11,1-9 Słyszymy dziś jak Jezus mówi: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”. To jest zaproszenie do pewnej dynamiki. Trzeba zostawić miejsce w którym się żyło, trzeba zostawić pewną strefę komfortu, przestrzeń która dawała mi poczucie bezpieczeństwa i wyruszyć w nieznane. Do tego potrzeba nie tylko chęci, ale i odwagi, pewnej przebojowości, gotowości na podjęcie ryzyka, a przede wszystkim usłyszenia i posłuchania głosu Jezusa. Dziś mówimy, że mamy mało powołań. To nie tak: powołania są, Bóg woła, tylko niewielu ma odwagę by zaryzykować i odpowiedzieć na to wołanie. Wielu ma powołanie, ale niewielu ma odwagę za…
-
Ofiarowanie Pańskie
Przeżywamy dziś Święto Ofiarowania Pańskiego, albo MB Bożej Gromnicznej, ale także kolejny Dzień Życia Konsekrowanego. Tyle nazw na ten dzień dzisiejszy, takie bogactwo a z nim także Bogactwo Słowa jakie otrzymujemy I tak proroka Malachiasz w I czytaniu mówi: nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. I to proroctwo spełnia się w osobie Jezusa Chrystusa, ta przepowiednia widzimy ją jak realizuje się ona w dzisiejszej Ewangelii. Przybywa do świątyni Pan – czyli przybywa Jezus Chrystus, który jest oczekiwany… Oczywiście powiemy: niewiele jest tych osób, które oczekują Pana, bo widzimy właściwie tylko Symeona i Annę. Ale trzeba pamiętać, że przez tą dwójkę On jest ROZPOZNANY,…
-
Nowe przymierze
Teraz Chrystus otrzymał w udziale o tyle wznioślejszą służbę, o ile też stał się pośrednikiem lepszego przymierza, które oparte zostało na lepszych obietnicach. Gdyby bowiem owo pierwsze było bez zarzutu, nie szukano by miejsca na drugie przymierze. Albowiem ganiąc ich, zapowiada: «Oto nadchodzą dni, mówi Pan, a zawrę z domem Izraela i z domem Judy przymierze nowe. Nie takie jednak przymierze, jakie zawarłem z ich domem w dniu, gdy ich wziąłem za rękę, by wyprowadzić ich z ziemi egipskiej. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, przeto i Ja przestałem dbać o nich, mówi Pan. Takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po owych dniach, mówi Pan. Nadam prawa…
-
Chrystus innym kapłanem nowej liturgii…
Jezus może całkowicie zbawiać na wieki tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo wciąż żyje, aby się wstawiać za nimi. Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie. Prawo bowiem ustanawiało arcykapłanami ludzi obciążonych słabością, słowo zaś przysięgi, złożonej po nadaniu Prawa, ustanawia arcykapłanem Syna doskonałego na wieki. Sedno zaś wywodów stanowi prawda: takiego mamy arcykapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach, jako sługa świątyni i prawdziwego przybytku zbudowanego przez…
-
Chrystus – kapłan
Hbr 6, 10-20 Od jakiegoś już czasu słuchamy jako I czytanie fragmentów Listu do Hebrajczyków. I potrwa to jeszcze z małymi przerywnikami do końca waszej sesji, do ferii. Ten ciekawy i ważny dla kapłanów list mógł napisać św. Paweł lub ktoś z jego bliskich współpracowników, choć nie jest to dla nas aż tak ważne. To, że w ogóle mamy go w kanonie PS, to spora zasługa św. Augustyna. Kiedyś nie wszyscy uważali go za natchniony. Ale popatrzmy co takiego Pan Bóg chce nam przez ten dzisiejszy fragment powiedzieć… A chce nam coś powiedzieć o Chrystusowym kapłaństwie. Pierwsza sprawa to w ogóle sama kwestia Chrystusowego kapłaństwa jako takiego. To właśnie ten…
-
Nie bać się grzesznika
Mk 1, 40-45 Pewnego dnia przyszedł do Jezusa trędowaty i upadłszy na kolana, prosił Go: «Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić ». A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony». Zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony. Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Bacz, abyś nikomu nic nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich». Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do…