kazania
-
Które Królestwo wolisz?
Mt 5,1-12 (IV niedziela zwykła A) Chrystus wychodzi dziś na górę w Galilei, gromadzi swoich uczniów i przedstawia im, proklamuje, ogłasza nową ideę – ideę, wizję swojego Królestwa, Królestwa Bożego. To swego rodzaju program założycielski, expose, albo konstytucja Królestwa Bożego. To program, za pomocą którego pragnie On przeprowadzić rewolucję światową. I ta rewolucja trwa! Ona dzieje się w sercach wszystkich, którzy przyjęli za swój, pokochali, ten program i żyją według niego. Potocznie nazywa się ich „chrystusowymi”, a więc chrześcijanami. Ale nie chodzi tu o ludzi ochrzczonych, polanych wodą w Imię Trójcy, zapisanych w księgach metrykalnych, ale o tych, którzy zaufali Jezusowi, uwierzyli Mu i weszli na „Jego drogę” czyli w Jego sposób…
-
Znaleźliśmy JEGO gwiazdę…
(Uroczystość Trzech Króli; Iz 60, 1-6; Ef 3, 2-3a. 5-6; Mt 2, 1-12) Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon. Tymi słowami Mędrcy ze wschodu pytali w Jerozolimie o miejsce narodzin nowego, niezwykłego Króla Żydowskiego. Wydarzenie to opisane przez Ewangelistę Mateusza było wielkim zaskoczeniem dla króla Heroda, ale nie aż tak wielkim dla ówczesnych arcykapłanów i uczonych ludu. Znali oni starożytną przepowiednię żyjącego 700 lat wcześniej proroka Micheasza, który zapowiadał, że Mesjasz, nowy władca w Izraelu, ma się narodzić w Betlejem judzkim: a ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca,…
-
Święto Świętej Rodziny
Korzyści z czwartego przykazania Czy jest w Piśmie świętym jakaś księga napisana przez Jezusa? Tak! Jest! To ta której fragment słyszeliśmy przed chwilą. Nosi ona tytuł Księga Mądrości Syracha lub Księga Syracydesa albo Eklezjastyk. A jej autorem jest Jezus ben Syrach czyli Jezus syn Syracha. Nie chodzi oczywiście o naszego Pana Jezusa, który narodził się w szopce, umarł na krzyżu i zmartwychwstał, lecz o pewnego mędrca noszącego to samo imię co Pan Jezus – czyli „Jahwe zbawia” – prowadzącego szkołę mądrościową w Jerozolimie około 180 lat przed naszym Panem Jezusem. Napisał on dla swych uczniów, dla wszystkich tych, którzy chcą pogłębić swoją więź z Bogiem, księgę – podręcznik zawierającą mnóstwo…
-
Jaki jest twój Jezus Król?
Pierwsze czytanie opowiada nam wydarzenia z początków panowania króla Dawida (ok. 1003 r.). Po śmierci jego poprzednika, króla Saula, Izrael był podzielony. Dawid rządził na północy, ale południową częścią królestwa rządzili krewni Saula. Po krótkiej wojnie domowej Izraelici zwracają się do Dawida z prośbą, aby był także ich królem. Wszak i my jesteśmy „kości twoje i ciało”, tzn. jesteśmy z jednego rodu, doskonale znamy twoje losy. Weź nas więc w opiekę. I Dawid zgadza się, by zostać ich królem. Zawiera tam z nimi przymierze. Nadaje się na ich króla, bo nie jest „odklejony o rzeczywistości” lecz doskonale zna bolączki swojego narodu oraz ich marzenia. Faktycznie, jego panowanie – choć długie i pełne…
-
Ludzie z charakterem
Słyszeliśmy pewnie nie raz, że o kimś się mówi, że ten to „ma CHARAKTER”, że ma „twardy charakter”, że ma „trudny charakter,” albo że jest „człowiekiem z charakterem”, jest „charakterny”. Co to jest ten charakter? Greckie słowo-rzeczownik „chraks” znaczy „pal”, taki pal, który jest wbity na granicy posesji, jako znak pozwalający na odróżnienie granicy jednej posesji od drugiej. Taki twardy, sztywna, nienaruszalny słup graniczny. Czasownika zaś „charassejn” znaczy „przycinać, karbować”. I od tych słów wywodzi się definicja słowa „charakter”. W przenośni przez „charakter” rozumiano duchowe oblicze człowieka czyli właściwy mu, stały, niezmienny sposób myślenia, postępowania, mówienia i działania. Charakter wyrażał więc stałe usposobienie wewnętrzne człowieka, nadające postępowaniu człowieka jednolity kierunek. Cechę…
-
Świętość to TERAZ
Uroczystość Wszystkich Świętych Uroczystość Wszystkich Świętych skłania nas (albo powinna) do refleksji na temat świętości. Chciałbym dziś zwrócić uwagę na jeden aspekt związany ze świętością, który może nam się zagubić, gdy pobieżnie podejdziemy do tematu. O jaki aspekt chodzi? O prostą sprawę: ŚWIĘTOŚĆ TO NIE JEST ANI CZAS PRZESZŁY, ANI PRZYSZŁY, LECZ TERAZ! My czasem myślimy, że na świętość to my CZEKAMY, że o nią się staramy, że musimy na nią zapracować, że to taka korona (aureola) którą założą nam na końcu życia w nagrodę za nasz trud! A to błędne myślenie! My w tej koronie JUŻ chodzimy! Już dawno nam ją założono! Przypomina mi się w tym miejscu konferencja jednego z przełożonych…
-
(Za)Wysoka poprzeczka
Łk 6,27-38 Jezus zaprasza nas dziś – z pomocą św. Łukasza – na równinę. Bo o ile Mateusz umieszcza słynne kazanie Jezusa na górze, o tyle Łukasz analogiczne nauki umieszcza na równinie. I tak u Mateusza na górze słyszymy 8 błogosławieństw, a u Łukasza na równinie 4 błogosławieństwa i 4 biada. Obie te mowy (a właściwie jedna i ta sama, ale zredagowana przez 2 różnych ludzi) są sztandarowymi mowami Jezusa. To jest cały Jego „program nauczania”, „program duszpasterski”, expose, lub akt założycielski Jego Królestwa. I właśnie w tej mowie – zaraz po błogosławieństwach – Łukasz umieszcza przykazanie, które jest chyba najbardziej charakterystycznym dla Jezusa. Wielu ludzi chciałoby z Jezusa uczynić…
-
Św. Rita – lampa Słowa
Ezd 1,1-6 Łk 8,16-18 Gromadzi nas tu dziś Chrystus posługując się bardzo popularną w ostatnim czasie i lubianą św. Ritą. Być może wielu przychodzi każdego 22 dnia miesiąca do kościoła właśnie z jej powodu: licząc na jej wstawiennictwo, że ona wyprosi nam u Boga oczekiwane łaski. I nie ma w tym oczywiście nic złego. Ktoś inny może lubi św. Ritę dlatego, że był na pielgrzymce w miejscu jej urodzenia i życia – w Cascii lub Rocaporenie w Umbrii i ma taki sentyment do tych miejsc, wspomnień i tej świętej. Wreszcie są może i tacy, którzy tu przybyli dlatego, że życie św. Rity, jej perypetie życiowe, rodzinne, jej problemy z jakimi…
-
Stygmaty św. Franciszka
Stygmaty św. Franciszka – 17 IX (s. Bernardynki ul. Poselska) Siostry Bernardynki, które nas goszczą, a wraz z nimi i my, obchodzimy dziś wspomnienie ważnego doświadczenia z życia św. Franciszka z Asyżu. Otóż 14 września 1224 roku – a więc rok przed swą śmiercią – na górze La Verna, podczas kontemplacji Męki Pańskiej, Franciszkowi ukazał się Chrystus w postaci serafina, z którego ran wyszły promienie. Te promienie odcisnęły na dłoniach, stopach i boku Franciszka krwawe ramy na wzór tych, jakie otrzymał Chrystus w czasie ukrzyżowania. Były one symbolem całkowitego upodobnienia się Franciszka do Chrystusa. To wydarzenie stanowiło kulminację głębokiej więzi duchowej Franciszka z Chrystusem, która tworzyła się przez lata. Biedaczyna z…
-
Krzyż – źródło uzdrawiających sakramentów
Kazanie na Święto Podwyższenia Krzyża Dzisiaj przeżywamy niezwykły dzień – odpust w waszej parafii z okazji Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Święto to zawdzięczamy św. Helenie, żonie pogańskiego cesarza Konstantyna Chlorusa i matce innego cesarza: Konstantyna Wielkiego. Ta gorliwa chrześcijanka odnalazła w Jerozolimie 13 września około 320-330 roku relikwie krzyża, a potem wybudował tam bazylikę (w 335 r), w miejscu jego odnalezienie. I od tamtych wydarzeń mamy to święto. To ciekawe, że przedmiotem czci stał się kawałek drewna, choć wiadomo, że stokroć ważniejsza była OSOBA, która na tym krzyżu zginęła! To nie krzyż uświęcił Jezusa, lecz Jezus uświęcił to narzędzie zbrodni! Krzyż – dawne narzędzie tortur i jednocześnie najhaniebniejszy sposób zadawania…