-
Jaki jest twój Jezus Król?
Pierwsze czytanie opowiada nam wydarzenia z początków panowania króla Dawida (ok. 1003 r.). Po śmierci jego poprzednika, króla Saula, Izrael był podzielony. Dawid rządził na północy, ale południową częścią królestwa rządzili krewni Saula. Po krótkiej wojnie domowej Izraelici zwracają się do Dawida z prośbą, aby był także ich królem. Wszak i my jesteśmy „kości twoje i ciało”, tzn. jesteśmy z jednego rodu, doskonale znamy twoje losy. Weź nas więc w opiekę. I Dawid zgadza się, by zostać ich królem. Zawiera tam z nimi przymierze. Nadaje się na ich króla, bo nie jest „odklejony o rzeczywistości” lecz doskonale zna bolączki swojego narodu oraz ich marzenia. Faktycznie, jego panowanie – choć długie i pełne…
-
Kerygmat a Ewangelia
To niesłychane, że Apostołowie po zesłaniu Ducha Świętego skupili się na opowiadaniu o śmierci i zmartwychwstania Jezusa! Nie opowiadali o jego życiu, cudach, nauce, ale o tym niezwykłym fakcie, który rozegrał się w sumie w 3 dni. I co więcej, zdaje się, że nawet pierwsi odbiorcy tego nauczania nie interesowali się aż tak bardzo wcześniejszym życiem Jezusa, ile właśnie tym wydarzeniem: że zmartwychwstał. Być może było tak dlatego, że wielu z nich te nauki Jezusa znało „z pierwszej ręki”, że Go słuchali osobiście i wiedzieli cuda. Dlatego bardziej interesowało ich to czego nie wiedzieli, czego świadkami byli tylko ci nieliczni – zmartwychwstaniem. Na tym skupili swą uwagę, a więc i Apostołowie do tego się głównie…
-
Ludzie z charakterem
Słyszeliśmy pewnie nie raz, że o kimś się mówi, że ten to „ma CHARAKTER”, że ma „twardy charakter”, że ma „trudny charakter,” albo że jest „człowiekiem z charakterem”, jest „charakterny”. Co to jest ten charakter? Greckie słowo-rzeczownik „chraks” znaczy „pal”, taki pal, który jest wbity na granicy posesji, jako znak pozwalający na odróżnienie granicy jednej posesji od drugiej. Taki twardy, sztywna, nienaruszalny słup graniczny. Czasownika zaś „charassejn” znaczy „przycinać, karbować”. I od tych słów wywodzi się definicja słowa „charakter”. W przenośni przez „charakter” rozumiano duchowe oblicze człowieka czyli właściwy mu, stały, niezmienny sposób myślenia, postępowania, mówienia i działania. Charakter wyrażał więc stałe usposobienie wewnętrzne człowieka, nadające postępowaniu człowieka jednolity kierunek. Cechę…
-
Świętość to TERAZ
Uroczystość Wszystkich Świętych Uroczystość Wszystkich Świętych skłania nas (albo powinna) do refleksji na temat świętości. Chciałbym dziś zwrócić uwagę na jeden aspekt związany ze świętością, który może nam się zagubić, gdy pobieżnie podejdziemy do tematu. O jaki aspekt chodzi? O prostą sprawę: ŚWIĘTOŚĆ TO NIE JEST ANI CZAS PRZESZŁY, ANI PRZYSZŁY, LECZ TERAZ! My czasem myślimy, że na świętość to my CZEKAMY, że o nią się staramy, że musimy na nią zapracować, że to taka korona (aureola) którą założą nam na końcu życia w nagrodę za nasz trud! A to błędne myślenie! My w tej koronie JUŻ chodzimy! Już dawno nam ją założono! Przypomina mi się w tym miejscu konferencja jednego z przełożonych…